Bijna elke stad die we kennen groeide rond handel, verkeer of toeval. Deze niet. Hier staat één vraag voorop: hoe ziet een plek eruit die is ontworpen om mensen gezond en gelukkig samen te laten leven?
Het eerste is natuurlijk wonen: veel groen, ruimte, water en lucht, een stad waar de natuur geen bijzaak is maar de basis. Het tweede is gemeenschap: een plek waar je je buren kent, waar ontmoeting vanzelf gebeurt en waar niemand er alleen voor staat.
Dat klinkt vanzelfsprekend, maar dat is het niet. De meeste steden optimaliseren stilletjes voor iets anders: doorstroming, vastgoedwaarde, efficiëntie. Wij draaien dat om. Leefbaarheid en geluk zijn niet het resultaat waar we op hopen, ze zijn het ontwerpdoel waar we bij beginnen.
Eén principe loopt door alles heen, van het verkeer tot het eten tot de economie. De stad verbiedt zelden iets. Ze maakt de goede keuze de makkelijkste en laat de rest aan jou. Je wordt niet gestuurd met regels en boetes, maar met een omgeving waarin het gezonde en sociale pad simpelweg het aantrekkelijkst is.
Autoluw, niet autovrij. De fiets is bewust onverslaanbaar gemaakt, met de rechtste routes en voorrang overal. De auto is niet verboden, hij is alleen zelden nog de handigste optie.
Plantaardig-georiënteerd, geen dieet-dictaat. Het groene bord is het makkelijkst te vullen en het lekkerst, maar vlees blijft gewoon een keuze.
Bijdragen voor beter, nooit werken of verhongeren. Je huis is en blijft van jou, wat er ook gebeurt. Inzet levert geen dak op, maar een mooiere plek.
Het resultaat is een stad die op mensen vertrouwt in plaats van ze te wantrouwen.
We kijken vijftien tot dertig jaar vooruit en bouwen from scratch op nieuwe grond. Ver genoeg om vooruit te lopen op wat er nu bestaat, dichtbij genoeg dat de techniek die we nodig hebben tegen de bouwtijd volwassen is. Geen magie, wel lef.
En de stad komt nooit af. Dat is geen tekortkoming maar een uitgangspunt. Ze is modulair opgezet en blijft meegroeien met wat mensen nodig hebben en wat er mogelijk wordt. Vandaag zal nooit haar morgen overtreffen.
Het idee staat niet op zichzelf. Al in 1898 schetste Ebenezer Howard de garden city, een stad die stad en natuur met elkaar verzoent. Waar latere dromen van geplande steden strandden, van bovenaf bedacht en van bovenaf bestuurd, zetten wij bewust in op het tegenovergestelde: eigenaarschap, zeggenschap en een gemeenschap die zichzelf bestuurt. De vorm lenen we, de ziel bouwen we er zelf bij.
Benieuwd hoe het eruitziet? Lees verder over de opbouw van de stad, of volg het bouwlog terwijl het concept groeit.
Bekijk de opbouw